Dolina Suchej Wody Gąsienicowej

Dolina Suchej Wody Gąsienicowej to jedna z kilku tatrzańskich dolin polodowcowych, z silnie rozwiniętymi zjawiskami krasu, przez którą biegnie granica między Tatrami Wysokimi, a Zachodnimi. Jej dnem płynie potok Sucha Woda, od którego wzięła się nazwa doliny.

Dolina Suchej Wody zajmuje powierzchnię ok. 21 km², i ciągnie się na długości ok. 8 km. Na wysokości 1157 m n.p.m. miejsce to dzieli się na: Dolinę Gąsienicową oraz dolinę Pańszczycę.

W dolinie silnie rozwinięte są zjawiska krasowe. Na Hali Gąsienicowej, w latach 1921–1925 powstało schronisko góskie „Murowaniec”. Przez dolinę i jej odgałęzienia prowadzi kilka ciekawych szlaków turystycznych.

Jeden z ważniejszych i większych polodowcowych obszarów nad Zakopanem - zajmuje powierzchnię 21km². Stanowi naturalną granicę pomiędzy Tatrami Zachodnimi i Wysokimi. Potok, od którego wzięła swoją nazwę, jest głównym sprawcą licznych zjawisk krasowych - jak choćby suche wody, tj. strumienie płynące inną drogą, niż wskazywałoby na to ukształtowanie terenu.