Stara Łaźnia

Zabytkowy budynek, zaprojektowany przez Jana Koszyc-Witkiewicza. Zakład kąpielowo-dezynsekcyjny wybudowano w 1921 roku na miejsce dawnej rzeźni. Krwawy szlachtuz zastąpiła więc pralnia i łaźnia miejska.

O pierwotnym przeznaczeniu budynku przypomina tablica pamiątkowa umocowana na jednej ze ścian, przypominająca o słusznej inicjatywie Naczelnego Nadzwyczajnego Komisariatu do spraw walki z epidemiami. Po II wojnie światowej w dawnej łaźni działały przede wszystkim różne pensjonaty i lokale gastronomiczne.

Architektonicznie Stara Łaźnia jest mieszanką renesansu lubelskiego i tzw. maniery zakopiańskiej. Zgodnie z zamysłem Koszyc-Witkiewicza - wybitnego reprezentanta szkoły monachijskiej - przywodzi na myśl dawny szlachecki dworek. Niedawna renowacja, przeprowadzona pod okiem konserwatora, przywróciła budowli dziewiczy blask.

Budynek Starej Łaźni od 2013 roku jest własnością Stowarzyszenia Filmowców Polskich. Działają tu Dom Pracy Twórczej, hotel (oba wyłącznie dla członków SFP) i restauracja. Z myślą o mieszkańcach i turystach, przy sprzyjającej pogodzie rozkręcane jest letnie kino plenerowe - prezentowane są przede wszystkim polskie produkcje. Organizowane są również wystawy na świeżym powietrzu, poświęcone filmowcom czy sztuce plakatu filmowego.

Dawna pralnia i łazienki z 1921 roku, zbudowana na miejscu starej rzeźni. Stylizowany na dworek szlachecki obiekt zaprojektował Jan Koszyc-Witkiewicz. Zabytkowa Stara Łaźnia stanowi połączenie maniery zakopiańskiej z renesansem lubelskim. Dziś stanowi własność Stowarzyszenia Filmowców Polskich, o jego oryginalnym przeznaczeniu przypomina tablica pamiątkowa.