Ośrodek Oporu

Powstał w 1939 roku, jako fortyfikacje I i II linii obrony Ośrodka Oporu "Jastarnia". Schrony I linii: Sokół, Sęp, Saragossa i Sabała są jednokondygnacyjnymi, żelbetowymi konstrukcjami o ścianach 125 - 300 cm oraz stropach 170 - 180 cm grubości.

Schron Sabała mieścił również dowództwo Ośrodka Oporu "Jastarnia". W II linii obrony znajdował się jeden lekki schron bojowy. Z chwilą kapitulacji obrońców Helu, 2 października 1939 roku, poddała się również placówka z Jastarni.

W czasie wojny Niemcy utrzymywali w sprawności tutejsze schrony, rozbudowując jeszcze część umocnień. Cały niemiecki garnizon helski poddał się Rosjanom dopiero 10 maja 1945 roku.

Fortyfikacje w Jastarni są jednymi z najlepiej zachowanych obiektów obronnych okresu międzywojennego w naszym kraju.

Po wybuchu II WŚ Półwysep Helski był jednym z najmocniejszych punktów oporu przed najeźdźcą. Sieć potężnych bunkrów, schronów bojowych i innego rodzaju stanowisk defensywnych oraz ogniowych pozwalała żołnierzom bronić się aż do 2 X 1939 r. Po kapitulacji obrońców Niemcy przystąpili do rozbudowy. Dziś wytyczono ścieżki dydaktyczne przez dobrze zachowane umocnienia.