Szlak Śląską Drogą na Śnieżkę

Trasa: Karpacz Biały Jar PKS (710 m n.p.m.) - Rozdroże Łomnickie - Biały Jar - Kopa - schronisko Dom Śląski - Śnieżka (1602 m n.p.m.).

Szlaki: czerwony, czarny / Czas przejścia: tam - ok. 2,30-2,45 godz.; z powrotem - ok. 1,20-1,35 godz. / Różnica poziomów: 892 metry / Punkty GOT: 17/8 punktów.

Karpacz Biały Jar jest to rondo nad rzeką Łomnicą, z węzłem szlaków turystycznych. Mieści się tu dawny Hotel Turistenheim - Alex Rischke powstały w latach dwudziestych XX wieku. Obecnie pełni funkcję rezydencji Biały Jar. Za rzeką jest już Karpacz Górny (d. Bierutowice).

Od węzła kierujemy się w górę szlakiem czarnym wraz z innymi szlakami (żółty, zielony, czarny) szeroką drogą. Po pewnym czasie natrafiamy na krótki, wąski odcinek, którym dochodzimydo Rozdroża Łomnickiego. Z niego, w dole po prawej stronie można zobaczyć jaskrawozielony zbiornik wodny. Jest on niezbędny do utrzymania sztucznego naśnieżania kompleksu narciarskiego „Śnieżka”. Przechodzimy przez drogę asfaltową obok bud handlowych i wchodzimy do Karkonoskiego Parku Narodowego. Wstęp płatny w kasie po prawej stronie.

Po przekroczeniu bramy parku po prawej stronie w dole Dziki Wodospad na Łomnicy, a nieco wyżej dolna stacja Miejskiej Kolei Linowej na Kopę.

Kierujemy się szlakiem czarnym w górę. Po kilkunastu minutach dochodzimy do skrzyżowania z trasą narciarską Złotówka i widocznym w oddali wyciągiem Grosik. Stromą, kamienistą drogą, częściowo ocienioną, dochodzimy po kilkudziesięciu minutach do rozwidlenia dwóch dróg. Prosto prowadzi dawniej śmiertelny dla wielu osób szlak (obecnie zakaz wstępu), my zaś idziemy w lewo, coraz bardziej stromo, do węzła szlaków, niszy zwanej Białym Jarem. W prawo wiedzie szlak żółty do schroniska Strzecha Akademicka, zamknięty w okresie zimowym i wczesnowiosennym z powodu zagrożenia lawinowego. My zaś dalej kierujemy się czarnym szlakiem tzw. Śląską Drogą.

Biały Jar jest niszą niwialną będącą zaczątkiem kotła polodowcowego. Występują tu bogate zespoły ziołorośli, poprzetykane płatami kosodrzewiny i skarłowaciałego świerka. W średniowieczu poszukiwano tu złoto, a w XIX w. wydobywano galenę (siarczek ołowiu) w 2 szybach górniczych. 20 marca 1968 roku miało miejsce w Białym Jarze najtragiczniejsze zdarzenie w polskich górach. Lawina śnieżna o długości ok. 600 m, szerokości 80 m i grubości 12 m, zasypała grupę turystów (w większości radzieckich) idących wzdłuż Złotego Potoku dołem niszy. Zginęło 19 osób. Śląska Droga to były tor saneczkowy zbudowany w 1924 roku, a w okresie letnim doskonały szlak na Śnieżkę. Niemal na całej długości jest silnie nachylona.

Po kilkunastu minutach, gdy po stronie lewej skończy się piętro regla górnego i świerki są już karłowate, należy się odwrócić, gdyż widok należy do ładniejszych na trasie. Pod nami rozpościera się rozległa Polana Złotówka ze schroniskiem Strzecha Akademicka, a nieco dalej kotły Małego i Wielkiego Stawu. Wkrótce osiągamy górną stacje kolejki krzesełkowej z Karpacza. Mijamy zabudowania z lewej strony i w miarę płaskim odcinkiem z widokiem na Śnieżkę dochodzimy do Równi pod Śnieżką ze schroniskiem Dom Śląski.

Od schroniska kierujemy się w lewo szlakiem czerwonym przechodząc przez Przełęcz pod Śnieżką(1394 m n.p.m.). Na rozwidleniu szlaków skręcamy w prawo uważnie patrząc pod nogi. Na przerwy dobrymi miejscami są 2 platformy widokowe.

Wyżej wypada stanąć przy krzyżu upamiętniającym śmierć 2 czeskich ratowników, Jana Messnera i Stefana Spusty w czasie akcji ratunkowej 16.01.1975 w Kotle Łomniczki.

Po stromej wspinaczce kamienistym szlakiem zdobywamy Śnieżkę osiągając wysokość 1602 m n.p.m. Jeśli od wyjścia minęło 2,45 godziny, to mieliśmy odpowiednie tempo, a jeśli dłużej zdobywaliśmy szczyt, to jeszcze lepiej, bo idąc wolniej więcej można zobaczyć.

Dodaj opinię

Ocena ogólna:        

Dla dwojga:        

Dla dzieci:        

Dla dorosłych:        

Dla seniorów:        

Komentarze (0)

Dodaj komentarz

Nasi partnerzy