Park Krajobrazowy Beskidu Śląskiego

Obszar o powierzchni ponad 38,5 tysięcy hektarów - a razem z otuliną niemal równe 100000 ha - powołany do życia w 1998 roku. Za sprawą bardzo rozbudowanej infrastruktury turystycznej - wytyczone szlaki, wybudowane schroniska etc. - miłośnicy górskich wędrówek mogą dotrzeć do wielu pięknych, wartościowych przyrodniczo terenów.

“Znakiem firmowym” Parku Krajobrazowego Beskidu Śląskiego są liczne jaskinie oraz piaskowcowe skałki, niejednokrotnie uformowane w niezwykle fantazyjne kształty. Ogromne zróżnicowanie wykazują również flora i fauna. Świat roślin - mocno przekształcony przez działalność człowieka - budują m.in. świerki, jodły, buki, graby, dęby, górskie i karpackie jaworzyny czy żywiec dziewięciolistny. Natomiast miłośnicy zwierząt mogą tutaj wypatrzeć - rzadziej spotkać - wilka szarego, niedźwiedzia brunatnego (okresowo),rysia eurazjatyckiego, drozda obrożnego, orła, głuszca, siwerniaka, rzekotkę drzewną, jaszczurkę żyworodną, salamandrę plamistą i wiele, wiele innych gatunków. Naturalnie w jaskiniach niepodzielnie królują nietoperze.

Na terenie Parku Krajobrazowego Beskidu Śląskiego utworzono 8 ścisłych rezerwatów przyrody - a kolejne są już w fazie projektowania. Utworzono je przede wszystkim dla ocalenia charakterystycznych dla regionu, pierwotnych lasów mieszanych (z dominującą pozycją buczyn) oraz zbiorowisk roślinnych. Są drobne wyjątki: rezerwat “Wisła”, powołany z uwagi na naturalne występowanie w górskim odcinku rzeki pstrągów potokowych, a także pełny jaskiń i skalnych wychodni rezerwat “Kuźnie”.

Bezcenny z uwagi na naturalne bogactwo teren, o powierzchni 386,2 km². Park Krajobrazowy Beskidu Śląskiego założono w 1998 r., na jego obszarze wytyczono 8 ścisłych rezerwatów. Infrastruktura turystyczna i działalność człowieka mocno wpłynęły na przyrodę w regionie, jednak udało się ocalić kilka pierwotnych enklaw. Żyje tutaj mnóstwo gatunków roślin i zwierząt.