Kanał Jamneński

Kanał Jamneński wykopano w 1890 roku, by umożliwić na powrót żeglugę pomiędzy Morzem Bałtyckim i Jeziorem Jamno. Wyjątkowo gwałtowny sztorm zapiaszczył i praktycznie zamknął mierzeję dla statków i mniejszych łodzi.

Popularny Jamneński Nurt liczy niespełna pół kilometra długości. Wśród wędkarzy przebywających w okolicy wędkarzy jest obowiązkową lokacją - wpływają tutaj zarówno słodko-, jak też słonowodne ryby, co zapewnia wyjątkowo duże zróżnicowanie gatunków możliwych do złowienia. Również kajakarze i miłośnicy żeglarstwakorzystają ze sprzyjających warunków.

Z Jamneńskim Nurtem wiąże się również kawałek historii II Wojny Światowej. Nieopodal lewego brzegu kanału można dostrzec pozostałości po hangarze wodolotów, które były na wyposażeniu jednostki stacjonującej w Unieściu. W stosunkowo najlepszym stanie zachowała się pochylnia, po której na jezioro wodowano maszyny typu Dornier i Heinkel.

Sztuczne połączenie jeziora Jamno z Morzem Bałtyckim, wykopane już w 1890 r. Popularny wśród wędkarzy, kajakarzy oraz żeglarzy Jamneński Nurt ma ok. 500 metrów długości. W okolicach kanału znajdują się również pozostałości po bazie wojskowych wodolotów, które stacjonowały tutaj w latach '30 i '40 XX w. Z jeziora startowały niemieckie Dorniery i Heinkle.