Park Górny

Do placu Dietla, od wschodniej strony przylega Park Górny czyli mająca powierzchnię 10 ha połać pięknej i kunsztownie zaaranżowanej zieleni. Park został założony w 1824 r., przy czym szczególną troską otoczył go w późniejszych latach Józef Szalay.

Fakt ten upamiętnia znajdujący się w parku pomnik Szalaya odsłonięty w 2002 r. Szalay kazał zasadzić w parku wiele gatunków drzew, m.in. buków, lip i klonów, przede wszystkim jednak drzew iglastych jak jodły, modrzewie (w górnej części parku znajduje się lasek modrzewiowy, wyrosły z nasion sprowadzonych z Tokio),tuje i sosny, rozsiewających wokół siebie balsamiczną woń.

Ów zasłużony dla Szczawnicy Węgier zadbał także o zorganizowanie w parku kwietnych klombów, postawienie ławeczek, wybudowanie wygodnych chodników. Zaprojektował również kapliczkę zdrojową Matki Boskiej Królowej Nieba, wystawioną w latach 1844-47, w stylu neogotyckim. W jej wnętrzu znajduje się namalowany przez twórcę uzdrowiska obraz „Madonna z Dzieciątkiem” oraz tablice poświęcone członkom rodziny Szalayów.

Znakomite miejsce, by odciąć się na chwilę od codziennego zgiełku, wziąć głębszy oddech i zbliżyć się do natury. Park Górny, o powierzchni ok. 10 ha, wyróżnia się wyjątkowo bogatą szatą roślinną - obok gatunków rodzimych przyjęły się piękne gatunki egzotyczne. Park założono w 1824 r., a szczególny rozkwit zawdzięcza założycielowi uzdrowiska, Józefowi Szalayowi.