Sosnowy bór Bażynowy

Okolice Pogorzelicy to obszar wyjątkowo bogaty w walory przyrodnicze. Oprócz bliskości jeziora Liwia Łuża oraz Bagna Pogorzelickiego występuje tu także niezwykle cenny sosnowy bór bażynowy.

Jest to rodzaj lasu porastający wyłącznie piaszczyste podłoże. Kompleks ten rozciąga się wąskim pasem wzdłuż wybrzeża, aż do okolic Mrzeżyna na wschodzie. W Polsce, tego typu lasy zajmują znikomą powierzchnię 50 kilometrów kwadratowych. Cechami charakterystycznymi boru bażynowego są luźne zwarcie drzewostanu, nieregularny rozwój korony, spowodowany nadmorskimi wiatrami, a także poskręcane pnie i konary. Te atrakcyjne pod względem krajobrazowym lasy, to widok, o który coraz ciężej na naszej ojczystej ziemi. Uroku całości dodaje występujący tu wrzos, którym wysłane jest tutejsze runo leśne. Dlatego też, warto się tu wybrać szczególnie w okresie od sierpnia do października, kiedy wrzos ukazuje swój fiolet.

W borze bażynowym występują gatunki drzew spotykane także w innych borach sosnowych, a także specyficzna grupa gatunków wyróżniających, występujących tu szczególnie często i obficie: bażyna czarna i turzyca piaskowa. Gatunkami charakterystycznymi są również: tajęża jednostronna, listera sercowata i monezes jednokwiatowa.

Pogorzelicę i jej okolice porasta niezwykle cenny sosnowy bór bażynowy. To szczególny rodzaj lasu, który w Polsce pokrywa jedynie 50 km² powierzchni, wyłącznie piaszczystych podłoży. Rozciąga się on w wąskim pasie stąd do Mrzeżyna na wschodzie. Bory bażynowe cechują się luźnym drzewostanem, nieregularnymi koronami i poskręcanymi pniami i konarami.