Pomnik Zaślubin Polski z Morzem

Pierwszych Zaślubin Polski z Morzem dokonał generał Józef Haller w Pucku w 1920 roku - niedługo po odzyskaniu przez państwo niepodległości, po 123 latach niewoli i nieistnienia na mapach. Polscy żołnierze walczący na froncie wschodnim II Wojny Światowej i wyzwalający (pod kontrolą “bratniej” Armii Czerwonej) kraj spod niemieckiej okupacji, postanowili powtórzyć ten patriotyczny akt.

Pierwszy miał miejsce w Dziwnówku, kolejny 17 marca w Mrzeżynie, a ostatni dzień później w Kołobrzegu. Inicjatorem odtworzenia Zaślubin z Morzem w Mrzeżynie był major Stanisław Arkuszewski - dowódca 1. Samodzielnej Warszawskiej Brygady Kawalerii, utworzonej w ramach 1. Armii Ludowego Wojska Polskiego. Poza grupą kawalerzystów, w uroczystości brali udział przedstawiciele 2. Dywizji Piechoty i delegaci z ZSRR. Słowa przysięgi wypowiedzieli kapral Sochaczewski i ułan Kobyliński.

Pomnik w Mrzeżynie, wybudowany na wydmie po wschodniej stronie rzeki Regi, ma formę pamiątkowej tablicy wmurowanej w masywny głaz. Obok postumentu stoi kilka sztandarów ze stalowymi, biało-czerwonymi “chorągwiami”, przypominającymi nieco średniowieczne rycerskie kopie.

Pamiątka po wydarzeniach z 17 marca 1945 roku, kiedy to polscy żołnierze z 1. Samodzielnej Warszawskiej Brygady Kawalerii nawiązali do uroczystości przeprowadzonej w 1920 r. przez gen. Hallera w Pucku. Zaślubiny morzem w Mrzeżynie były inicjatywą mjr. Stanisława Arkuszewskiego. Przypominający o nich pomnik to otoczony chorągwiami głaz z okolicznościową tablicą.