Kościół Parafialny Pw. Przemienienia Pańskiego

Jest najstarszą budowlą w Mielnie, powstałą w XV wieku. Kościół w Mielnie znajduje się na niewielkim wzgórzu, które mogło być wcześniejszym miejscem pogańskiego kultu. Wokół wzgórza odkryto urny z popiołami, co sugeruje istnienie tam, dawnej pogańskiej nekropolii.

Obiekt był kilkukrotnie rozbudowywany (wieża z XVI w.) oraz przebudowywany. Mimo to jednak zachował swój pierwotny, gotycki styl. Jest to budowla murowana z cegły i kamienia polnego. W ściany wokół świątyni wmurowane są fragmenty kamieni, które w przeszłości były poddawane obróbce rzeźbiarskiej jako koła młyńskie lub niezidentyfikowane fragmenty rzeźb. Wewnątrz świątyni znajduje się barokowa ambona z XVIII wieku, z rzeźbami 4 Ewangelistów oraz dwa dzwony kościelne.

W okresie powojennym w latach 1979-1981, pokryto blachą miedzianą dach nad kościołem oraz wieżą, wykonano granitową posadzkę i dokonano renowacji prezbiterium oraz ambony.

Najstarsza zachowana do czasów współczesnych konstrukcja Mielna. Gotycki kościół wzniesiono już w XV wieku, prawdopodobnie w miejscu dawnego pogańskiego kultu. Do postawienia imponującej budowli wykorzystano kamień (i polny, i używany wcześniej w zgoła odmiennych celach) i cegłę. Cenne są dwa świątynne dzwony oraz ambona z rzeźbami czwórki ewangelistów.