Pijalnia Wód Mineralnych

Pijalnia Wód Mineralnych to swoiste centrum skupiające najważniejsze uzdrowiskowe walory Kudowy, zlokalizowane na skraju Parku Zdrojowego. A jednocześnie jest to również interesująca z architektonicznego punktu widzenia ozdoba miejskiego krajobrazu.

W pijalni podaje się różne rodzaje wód, bijące z 3 różnych źródeł - wszystkie do wyboru chłodne lub ciepłe. Są to “Śniadecki” , “Marchlewski” oraz “Moniuszko”. Wszystkie zdroje różnią się dość znacznie składem mineralnym i działaniem na organizm. Szczegółowe informacje są dostępne już na miejscu.

Stylowy, modernistyczny budynek Pijalni Wód Mineralnych - nawiązujący nieco do położonego po sąsiedzku “Zameczku” - ukończono w 1931 roku, dwa lata po rozebraniu poprzedniej, drewnianej rozlewni dla kuracjuszy. Przyciąga uwagę półkolistą rotundą i wielkimi, łukowatymi oknami. W środku m.in. piękne fontanny i gustownie urządzone wnętrza. Na szczególną uwagę zasługują freski prezentujące rozwój Kudowy-Zdroju na początku XX wieku. Malowidła wyszły spod pędzla węgierskiego artysty Arpaga Molnara. Do pijalni przylegają też hala spacerowa, znana również jako Teatr pod Blachą, oraz sala koncertowa - jedna z głównych scen popularnego festiwalu moniuszkowskiego.

Na zewnętrznych ścianach Pijalni Wód Mineralnych umieszczono 3 tablice pamiątkowe, przypominające o wyjątkowo mocno zasłużonych dla Kudowy lekarzach i naukowcach. Warto również zobaczyć położone tuż obok budynku “Źródło wody leczniczej” - najstarszy zdrój w miejscowości, użytkowany już od końcówki XVI stulecia - 1587 roku. W ciągu minuty wybija stąd ok. 30 litrów cudownej szczawy wodorowęglanowo-sodowo-wapniowej.

Najważniejsze miejsce w uzdrowisku - tutaj każdy może skosztować jednej z 3 leczniczych wód dostępnych w Kudowie: “Moniuszki”, “Marchlewskiego” i “Śniadeckiego”. Tuż obok pijalni można obejrzeć najstarsze ujęcie, bijące już od 1587 roku. Stylowy obiekt, wybudowany w 1931 r., wyróżnia się freskami przedstawiającymi historię miejscowości w pierwszych latach XX w.