Wianki

Muzyka, woda i ogień tworzą tej nocy oszałamiającą miksturę. Najczęściej (nie uwzględniając roku przestępnego) z 21 na 22 czerwca czyli w Noc Kupały, na Bulwarach Wiślanych odbywa się wielka, przyciągająca tłumy impreza plenerowa - Wianki.

Jej charakter nawiązuje do dawnych słowiańskich obyczajów, kiedy to w Noc Kupały palono wielkie ogniska, przez które skok miał ochronić przed chorobami i wszelkim złem, zasuszone wianki z bylicy zakładano bydłu na rogi, by ustrzec je przed chorobami i urokami czarownic, młodzi mogli się spotkać z wybranym przez siebie partnerem, nie zważając na wskazówki swatów i rodziców, a panny puszczały na rzece zaopatrzone w palące się łuczywo wianki, mające wywróżyć im miłosną przyszłość.

Jeśli wianek płynął równo, a łuczywo płonęło jasnym płomieniem, w dodatku szczęśliwie został wyłowiony przez ukochanego, oznaczało to szybkie i szczęśliwe zamążpójście, jeśli zaplątał się gdzieś w szuwary, nie chciał odpłynąć od brzegu, a nie daj Boże zgasł na nim płomyk, wróżyło to staropanieństwo, nieszczęśliwą miłość, a nawet śmierć.

W czasie krakowskich Wianków, Wisła pod Wawelem wygląda więc jak niebo rozświetlone gwiazdami płomieni. Płyną po niej specjalnie przygotowane na tę okazję wianki, ze sceny koncertowej rozbrzmiewa muzyka, a o północy odbywa się fantastyczny pokaz sztucznych ogni.