Opactwo benedyktyńskie w Tyńcu

Tyniec leży wprawdzie w granicach miasta Kraków, lecz dostatecznie daleko (10 km od centrum),by chcąc go odwiedzić, urządzić do niego jednodniową wycieczkę. Jest położony niezwykle malowniczo, nad brzegiem Wisły, wśród wapiennych wzgórz. Jego wizytówką jest opactwo benedyktyńskie w Tyńcu (ul. Benedyktyńska 37),którego potężna sylweta wyniesiona na wapiennej skale, wyrastającej nad brzegiem Wisły, prezentuje się od strony rzeki nadzwyczaj okazale.

Założenie zostało ufundowane przypuszczalnie przez Kazimierza Odnowiciela w 1044 r. Wystawiono wówczas romańską bazylikę i klasztor, które zostały zniszczone w XIV w. Odbudowano je w XV stuleciu, w stylu gotyckim. W ciągu kolejnych stuleci wielokrotnie zmieniały swój wygląd. Na ich obecny wizerunek, znaczący wpływ miały zmiany dokonane na barokową i rokokową modłę w XVII i XVIII w.

O ile, z uwagi na klauzurę, nie można zwiedzić całego klasztoru, dokładnie można przyjrzeć się kościołowi śś. Piotra i Pawła z XVIII-wiecznym, zaprojektowanym przez Francesca Placidiego ołtarzem głównym, w którym widnieje obraz ukazujący Najświętszą Trójcę i patronów opactwa, świętych Piotra i Pawła.

Mając trochę szczęścia, można trafić na czas, kiedy braciszkowie, jak co dzień, śpiewają w kościele chorały gregoriańskie.

Zabytkowe włości klasztorne, przekazane najprawdopodobniej już w 1044 r. przez Kazimierza Odnowiciela. Początkowo opactwo mieściło się w romańskiej bazylice, zniszczonej w XIV wieku. W kolejnym stuleciu została odbudowana, ale już w stylu gotyckim. Później klasztor zyskiwał rokokowe i barokowe elementy. Przez wieki benedyktyni zebrali mnóstwo sakralnych skarbów.