Kościół św. Franciszka z Asyżu

Gotycka bazylika o wystroju absolutnie nieprzystającym do średniowiecznych standardów. Kościół św. Franciszka z Asyżu w Krakowie wybudowano najprawdopodobniej jeszcze w pierwszej połowie XIII stulecia, razem z klasztorem Braci Mniejszych. Spora w tym zasługa księcia Bolesława Wstydliwego i jego siostry - błogosławionej Salomei - wspierających franciszkanów hojnymi darowiznami. Co zrozumiałe, oboje spoczęli w świątyni, do której dołożyli sporo cegiełek.

Jak twierdzą sami mnisi, cały kompleks świątynny z krakowskim kościołem św. Franciszka z Asyżu to jedyny klasztor w Polsce, który od momentu założenia w głębokim średniowieczu funkcjonuje nieprzerwanie aż do dzisiaj. Jednak z punktu widzenia turystów architektoniczne walory zabytku i kolekcja dzieł sztuki sakralnej najpewniej będą istotniejsze od szczegółów zakonnego życia i posługi. Jeśli chodzi o konstrukcję budowli, ta przez wieki zmieniała się wielokrotnie - wiadomo: przebudowy, pożary, najazdy, wojny i podobne kaprysy losu. W efekcie ceglana, orientowana bryła z kilkoma kaplicami prezentuje styl gotycki, z niewielkimi akcentami neoromańskimi i barokowymi.

Z kolei wystrój wnętrz kościoła św. Franciszka z Asyżu w Krakowie to jedyny w swoim rodzaju miks dzieł sztuki z różnych epok. Bodaj najbardziej dominujące są wpływy młodopolskiej secesji, a to za sprawą kunsztownych polichromii i witraży wykonanych przez Stanisława Wyspiańskiego - zwłaszcza monumentalnego wizerunku Boga Ojca stwarzającego świat. Na szczególną uwagę zasługują również XV-wieczny obraz Matki Bożej Bolesnej (popularnie nazywany obrazem Smętnej Dobrodziejki Krakowa),manierystyczne stacje drogi krzyżowej pędzla Józefa Mehoffera oraz wierna kopia całunu turyńskiego.

Naturalnie kościołowi św. Franciszka z Asyżu towarzyszą zabudowania klasztorne. W tutejszych krużgankach w całkiem dobrym stanie zachowały się gotyckie freski i polichromie.

Jedna z najbardziej interesujących świątyń na mapie miasta. Kościół św. Franciszka z Asyżu to XIII-wieczna, gotycka bazylika. Wielokrotnie przebudowywana, ale w architekturze do dziś przeważają elementy średniowieczne. Z kolei wnętrza zachwycają bogactwem dzieł sztuki sakralnej: od obrazu Smętnej Dobrodziejki Krakowa (XV w.) po secesyjne witraże i polichromie Stanisława Wyspiańskiego.