Kamienice Przybyłów

Późnorenesansowe, bliźniacze budowle ufundowane przez Mikołaja i Krzysztofa Przybyłów, trudniących się handlem. Sądząc po wyglądzie kamienic - bardzo dochodowym (prawdopodobnie eksportowali polskie zboże na zachód). Wybudowane ok. 1615 roku, stanowią jedną z najcenniejszych perełek pięknego rynku w Kazimierzu Dolnym.

Konstrukcyjnie sąsiadujące ze sobą budowle są praktycznie identyczne - kamienie wapienne jako budulec, podcienia z trzema arkadami, po trzy okna na piętrze, wysokie attyki. W obu kamienicach można dostrzec wpływy i inspiracje włoskim oraz niderlandzkim manieryzmem. Wreszcie fasady - trudno o bardziej przyozdobione elewacje, które mogłyby konkurować z kazimierskimi kamienicami pod względem liczby i zagęszczenia dekoracji.

Płaskorzeźby z wizerunkami świętych - patronów mieszczan, którzy wybudowali kamienice - to dopiero początek. We wzorach można jeszcze dostrzec wiele innych ludzkich postaci, zwierząt i motywów roślinnych, często pochodzących z kompletnie różnych “bajek”. I sceny biblijne, i antyczni bohaterowie mitów z ich heroicznymi czynami, i wątki obyczajowe z umoralniającymi objaśnieniami. Starożytność, średniowiecze i renesans w jednym, połączenie powagi, ogłady z ludową prostodusznością, dość prowincjonalnym pragnieniem zaimponowania innym i odrobiną groteski. Kamienice Przybyłów - jak oceniają znawcy - miały trochę nawiązywać do stylu klasycznego, tylko że zabrakło im podstawowej cechy tego nurtu - umiaru i smaku, którym cechuje się choćby Kamienica Celejowska. Napisać, że ozdoby pokrywają każdy centymetr kwadratowy kamienic, byłoby w sumie niewielką przesadą.

W przeszłości kamienice pokrywały również malowidła (świadczą o tym zachowane do dzisiaj ślady),nie wyklucza się też, że budowle były częściowo złocone.

Efektowne perły późnego renesansu, wybudowane w 1615r. przez Krzysztofa i Mikołaja Przybłów. Kupcy wystawili sobie niebywale bogate w zdobienia domy. Kamienice z wapienia były inspirowane włoskim i niderlandzkim manieryzmem. Wyróżniają się zdobnymi płaskorzeźbami pokrywającymi niemal całą elewację i niezwykle wysokimi attykami - również szczodrze dekorowanymi.