Schronisko PTTK Orlica

Baza turystyczna na wschodnich stokach Gór Orlickich, usadowiona w samym sercu jednego z najważniejszych i najsłynniejszych kurortów narciarskich w Polsce. Nadgraniczny Zieleniec to najwyżej położona w Sudetach miejscowość. Sama “Orlica”, zbudowana na wysokości 850 m n.p.m., zalicza się do najstarszych budowli w całej okolicy.

Schronisko Orlica udostępnia maksymalnie 60 miejsc noclegowych - część pokoi to klasyczne, wieloosobowe sale w standardzie określanym jako turystyczny. Są tu jednak i takie izby dla gości, które wyposażono we własne łazienki. W obiekcie funkcjonują również m.in. klimatyczna restauracyjka z tradycyjną dla tego rodzaju lokali kuchnią czy niewielki pokój zabaw dla małych dzieci.

Obiekt wybudowano w 1878 r., o czym świadczy data nad frontowym wejściem. Budynek wyróżnia się z okolicznej zabudowy charakterystyczną wyżką z mansardowym dachem i naczółkami. Fundatorem i pierwszym właścicielem “Gasthausu” był najprawdopodobniej Józef Rubartsch, który razem z bratem Henrykiem “sprowadził” zwyczaj jeżdżenia i biegania na nartach, a następnie spopularyzował tę formę ruchu wśród miejscowych i zjeżdżających na Ziemię Kłodzką kuracjuszy. Dekoracją zdobiącą schronisko od samego początku jest rzeźba św. Jana Nepomucena z 1862 r.

Gospoda turystyczna zlokalizowana w samym centrum świetnego kurortu narciarskiego. Na dach nad głową i kąt do spania może liczyć tutaj maksymalnie 60 strudzonych wędrowców. W schronisku działają też restauracja czy dziecięcy pokój zabaw. Tradycje “Orlicy” sięgają Gasthausu wybudowanego w 1878 r. przez wielkiego popularyzatora narciarstwa, Józefa Rubartscha.