Kościół pw. Św. Gertrudy

Przez Bramę Kamienną prowadzi droga do kościoła św. Gertrudy (ul. św. Gertrudy 1),w którym nie ma jak w kościele mariackim szczątków Eryka I Pomorskiego, lecz powstanie świątyni jest związane z owym zdetronizowanym królem. Otóż w 1424 r. Eryk odbył pielgrzymkę do Ziemi Świętej, gdzie otrzymał tytuł Rycerza Grobu Świętego.

Kościół św. Gertrudy architektonicznie nawiązuje do bazyliki Grobu Świętego, a historycy sztuki datują jego powstanie na czas urzędowania zdetronizowanego Eryka w Darłowie. Przypuszczalnie książę wznosił świątynię, by właśnie tam zostać pochowanym. Zmarł jednak zanim ukończono budowę.

Kościół zbudowany z cegły, obecnie otynkowany, ma kształt zbliżony do rotundy o centralnym, sześciokątnym planie. Otacza ją dwunastokątne obejście i oplatają skarpy. Jego dach jest stromy, dwuspadowy, kryty gontem, wyrasta na nim wieżyczka z wysokim hełmem. We wnętrzu świątyni uwagę pielgrzymów przyciągają m.in. XIX-wieczne organy i neobarokowy prospekt organowy z początku XX w. a także malowidła pokrywające balustrady balkonów.

Wybudowany prawdopodobnie w II połowie XV stulecia na życzenie Eryka Pomorskiego z rodu Gryfitów, władcy królestw skandynawskich i księcia rozlicznych ziem. Kościół św. Gertrudy kształtem i rozwiązaniami architektonicznymi ma przypominać jerozolimską bazylikę Grobu Świętego - Eryk był tam na pielgrzymce. W świątyni wyróżniają się obrazy na balustradach i organy.