Dolina Białki

W całych Tatrach jest to druga największa dolina walna (sięgająca od podnóża gór do grani głównej),o łącznej powierzchni 63,5 km². W granicach polski – gdyby dodać jeszcze odnogi w postaci Doliny Waksmundzkiej, Doliny Roztoki i Doliny Rybiego Potoku – znajduje się ok. 38 km².

Dolinę Białki ukształtował lodowiec. Naukowcy szacują, że tutejszy teren wyrzeźbiła licząca 60 km² bryła o grubości 300 metrów. Główna część zaczyna się przy Bramie Tatr, czyli Łysej Polanie – dawnej hali pasterskiej, gdzie niegdyś znajdowało się najważniejsze przejście graniczne między Polską a Słowacją. Dalej Dolina Białki biegnie niemal prosto na południe, by po ok. 12 kilometrach sięgnąć zboczy Zadniego Gerlacha (1895 m n.p.m.) w pasmie Tatr Wysokich.

Liczne szlaki u wylotu Doliny Białki pozwalają dojść m.in. nad Morskie Oko, do Zakopanego, Małego Cichego, Rysów czy Doliny Pięciu Stawów Polskich. Wzdłuż polsko-słowackiej granicy biegnie niebieski szlak, którym można osiągnąć Rohatkę (2290 m),Polski Grzebień (2200 m) schronisko „Zbójnicka Chata” i (po 11-12 godzinach marszu) miejscowość Tatrzańska Łomnica.

Przez dolinę płynie Białka – dopływ Dunajca, liczący łącznie ok. 41 kilometrów. Nazwa rzeki pochodzi od jasnych kamieni, doskonale widocznych w czystym korycie. Dolina i rzeka zachowały sporo z naturalnego charakteru – żyją tu m.in. kozice, jelenie, niedźwiedzie, rysie, pstrągi, lipienie.

Licząca ok. 63,5 km² dolina walna - druga taka największa w całych Tatrach - z której wypływa 41-kilometrowy prawy dopływ Dunajca. Dolinę Białki uformował lodowiec, którego grubość szacuje się na 300 metrów. Ten niebywale piękny rejon, gdzie żyją m.in. niedźwiedzie, kozice, rysie, a także lipienie i pstrągi, przecinają liczne szlaki turystyczne.